Mevlana anlatıyor: “ Ormandaki bütün hayvanlar bir araya gelmişler aslandan kurtulmanın çarelerini arıyorlar. Bütün tekliflerin geçersiz olduğu anlaşılır. Sonunda bu aslan bizi yiyecek. Öyle ise aramızda kur’a çekelim sırayla aslanın inine gidelim. Sırası gelmeyenler ormanda korkusuz gezsin. Aslan da ininden çıkmasın ” demişler.

            Peki, ama bu teklifi aslana kim götürecek? Herkesin işi çıkmış. Giden olmamış. Bu durumu gören karasinek : “ Ben bu aslanın işini bugün bitireceğim ve sizi aslandan kurtaracağım ” der ve uçar gider. Sonunda bir yere konar oradan bağırır: “ Ey ormanlar kralıyım diye geçinen korkak,  çık karşıma. Bugün senin işini bitireceğim ” diyormuş. Meğerse konduğu yer aslanın başındaki tüylerin üzeriymiş.

            Mevlana diyor ki: “ Bre karasinek, aslandan korkmak için ceylan olmak gerekir. Senin gibi sinekler aslanı tanımaz ki ondan korksun. ”

            Nuh Aleyhi selamın kavmi de aynı şeyi söylüyorlardı. Sinek gibi vızıldayarak  “ Ey Nuh sen bizimle mücadele ettin. Mücadelemizi de uzattın. Eğer sen doğrulardan isen haydi bize vaat ettiğin azabı getir. ” diyorlar.         

Karasineğin aslanın başına konarak aslana meydan okuması gibi, kara kalpli,  taş yürekliler de  Allah’ın mülkü olan dünya üzerine  Allah’ın verdiği ayakla  basarlar, onun verdiği elle  kazanırlar, onun verdiği ağızla   onun verdiği nimetleri  yerler,  sonra da  “ Biz Allah’ın dediğini değil  filan kurum veya kuruluşun  dediğini tutarız. ” diyorlar.

            Ateist olanlarda  “ Haydi Allah varsa beni çarpsın, gökyüzünden ateş indirsin ” gibi laflar ederler.

            Etsinler. Biz Allah’ın mülkünde yalnız ona kulluk etmekle hürriyetin tadını aldık. Yalnız ondan korkmakla binlerce insandan korkmamayı öğrendik.

            Mevlana: “ Köle hür olunca sevinir. Ben ise sana kul olunca sevinirim ”  diyor.

            Çünkü Allah’a kul olmayanların binlerce insana kul olma durumu ortaya çıkıyor.

            Allah’a kul olanlar, bütün insanları tarağın dişleri gibi eşit görürler.

            Toplumun kaymağını yiyecek bir elit tabakanın oluşmasına  razı olmazlar.

            Günümüzde siyasilerimiz, milyonlarca halkın dediğine kulak vermiyor ve o halkın elinde avucunda olanları faiz, enflasyon, dalaverasyon ayaklarıyla kapıp kasalarına hortumla aktarılan birkaç zenginin dediğine kulak veriyor, onları ziyarete gidip talimat almada yarış ediyor, “ Beni ziyarete geldiler ” diye öbür siyasilere hava atıyor.