TFF 2.lig klasman grubunda mücadele eden takımımız Adıyaman spor bir sezonu daha geride bıraktı.

Aslında değişen çok fazla şey yoktu takımımız için son yıllarda yaşananların benzeri olaylarla başladık sezona.

Ekonomik sıkıntılar, kente yaşayan insanlarla kulüp arasındaki sağlanamayan birliktelik, iş adamlarının ve sivil toplum örgütlerinin takıma her zamanki gibi mesafeli hata Uzak durmaları vs.

Oluşan bu şartları ve grubumuzdaki takımları gördükten sonra ben Yazdığım yazımda ivedi olarak gerekli önlemler alınmazsa takımımızın küme düşeceğini belirtmiştim işte bütün bu olumsuzluklarla sezona merhaba diyen takımımız lig’e çok ta iyi başlamadı.

Oynanan birkaç maçtan sonra alınan sonuçlar bu sezonun sıkıntılı geçeceğinin habercisiydi aslında. Maçlar oynandıkça oluşan tablo hiçte iç açıcı değildi bu doğrultuda ilk Yarı hiçte istemediğimiz bir şekilde sona erdi.

İkinci yarıya başlamadan mutlaka bir şeylerin değişmesi ve her geçen gün kötüye gidişe müdahale yapılması zorunluluğu doğmuştu. Önce Hoca ile yollar ayrıldı sonra takıma çok sayıda yeni oyuncu alında ve bu şekilde ikinci yarıya başlayan takımımızda çok şeyin değişmediğini oynanan birkaç maç sonra rahatlıkla gördük.

Çünkü kısıtlı imkânlarla yapılan transferler takıma ilaç olmamıştı. Adıyaman sporda her şey meçhule doğru yol alıyordu ve geçen her hafta ümitler azalıyor takımda ardı ardına hocalar değişiyor ama bütün bunlar alınan kötü sonuçları engellemiyordu.

Her şeye rağmen sezonun bitimine beş hafta kala grupta alınan sürpriz neticeler sonunda kümede kalabilme adına avantaj bizdeydi. GASKİ ile başlayan bu periyot hiçte iyi başlamamıştı kendi saha ve seyircimiz önünde mağlup olmuştuk.

Ümitler bir sonraki hafta oynanacak olan K.MARAŞ Maçına çevrilmişti inanılmaz bir şekilde düşme adına en büyük rakibimiz olan Maraş’a da Yenilmiştik ve artık kentte takıma düştü gözü ile bakılıyor ve bu düşüşe önlem alınamıyordu.

Grupta ki diğer maçlar lehimize sonuçlanınca son haftaya büyük bir avantaj la girmiştik sahamızda oynayacağımız Ş.URFA maçını aldığımız takdirde mucizevî bir şekilde kümede kalacaktık.

Büyük bir taraftar topluluğunun desteği ile maça başlayan takımımız iyide oynuyordu ama beklenen gol bir türlü gelmiyordu dakikalar 42’yi gösterdiğinde herkes şok’a girmişti amatörce yenen bir gol düşmemizin belgesi gibiydi adeta. Şükürler olsun ki iki dakika Sonra gelen gol ümitlerimizi maçın ikinci yarısına taşımıştı.

Bu yarıda inanılmaz goller kaçıyor Girilen pozisyonlar direklerde son buluyordu. Biran düşündüm acaba ilahi güç düşmemizi istiyordu.

Şeref tribününde oturan bir ağabeyim uzatma dakikalarında başkan BOZDOĞAN’IN ellerini açarak “ ALLAHIM NE OLUR KURTAR BİZİ ” şeklinde ettiği dua Kabul gördü sanırım çünkü son iki dakikada gelen gol bizi bu yılda kümede tutmuştu.

Şimdi kimin ne yapıp veya yapmadığını bir kenara bırakarak mahcubiyetle de olsa sevinmemiz lazım bunun keyfini çıkarmamız gerek. Ama bu kısa olmalı ve yaşanan bu kâbus gibi sezonun değerlendirilmesi yapılarak bir sonraki sezonun hazırlıklarına başlanmalıdır.

Bir sözümde yıllardır Növfel BOZDOĞAN’I eleştirenlere evet başkan başarısız olabilir hataları olabilir ve olduğunu bende inanıyorum ama hariçten gazel okumak yerine günü geldiğinde salona gelsinler ve göreve talip olsunlar. Çünkü siz beğenmiyorsanız daha iyisini getirir ve görevi alır takımada bu sıkıntıları yaşatmazsınız. Samimi iseniz tabiî ki…