Hemşerim olurdu Âdem

Evlerimiz karşı karşıyaydı

Bir göl vardı aramızda

Anam arkadaşıydı Havva ananın

Aynı gölde yıkanırlardı

Babam Nemrutun işçisiydi

Kâhta çayına Cendereyi kurmuştu

Güneş ilk tatlı sıcaklığını esirgemezdi

Bolez verirdi kurda kuşa her bişeye

Sevgi doluyum yüreğim yandı sevgisizlikten

İçimi dışıma yansıtıyor şimdi

Güneş yakıyor kavuruyor tenimi

Fırat’ımdan bir avuç su akmıyor

Kucaklaşamıyorum şimdi susuz güneş

Güneşin susuzluğu çekilir değil

Güneş nemrutun dağından yine muhteşem doğuyor

Nedendir bilinmez bizi aydınlatmıyor şimdi

Güneşide küstürdüler dostum güneşi de