1 Mayıs işçi bayramı her zaman olduğu gibi ülkemizde yine sıkıntılarla kutlanmaya çalışıldı.

 

 

Çalışanların birlik beraberlik ve dayanışma adına özel günü olan 1 Mayıs olayların gölgesinde kaybolup gitti.

 

 

Ülkemizde ilk büyük kutlama DİSK’in organize ettiği çok kalabalık ve görkemli bir şekilde taksim’de gerçekleşen 1976 mitingi oldu.

 

Ancak en Üzücü kutlamalar 1977’de yaşananlardı DİSK Genel Başkanı Kemal TÜRKER’in konuşması sırasında kimliği belirsiz kişilerin açtığı ateş sonrası Taksim Meydanı kana bulandı.

 

Katliam olarak nitelendirilen olayda 37 kişi yaşamını yitirdi. Yaşanan bu vahim olay sonrası 1 Mayıs ülkemizde korku günü olarak algılandı.

 

12 Eylül’le beraber 1 Mayıs tamamen engellendi sonrasında çeşitli şekilde ve farklı mekânlarda kutlanılmaya çalışılan 1 Mayıs Günümüze kadar sürekli sancılı bir şekilde yaşanan çalışanların günü ve bayramı olarak Kutlanmaya devam edildi.

 

Her olayda olduğu gibi bu olayda ülkemizde büyük bir sorun olmaya başladı.

 

Hükümetin 1 Mayıs’a saygısının belgesi olan bu özel günü resmi tatil ilan etmesi çalışan biri olarak beni ziyadesiyle memnun etti. Hükümetin attığı bu adımı olumlu bir yaklaşım olarak nitelendiriyorum.

 

Anlamakta güçlük çektiğim nokta haklarımızı savunmakla görevlendirilen konfederasyon başkanlarının tutumudur.

 

Devletin istihbarat bürolarının yaptığı resmi açıklamalarda 3 canlı bombanın kent merkezlerinde katliam yapmak için fırsat kolladıkları yönünde, ülkedeki bu kaos ortamında yüz binleri taksim meydanına toplayacağız mantığında ısrarcı olunması sağlıklı bir düşünce olmasa gerek.

 

Zaten devletin üst düzey yetkilileri bu konuda işçi konfederasyonlarına gerekli müsamahayı gösteriyorlar. Üst düzey yetkililerden oluşan bin kadar konfederasyon üyesini demokratik hakları olan 1 Mayıs’ı kutlamaları için taksim’e davet ediyorlar. Hatta çiçeklerle karşılayacaklarını da beyan ediyorlar. Hal böyle iken konfederasyon başkanları asli görevlerinin dışına çıkarak tribünlere oynamaya devam ediyorlar.

 

Oysaki bu ısrarcı tutumlarını çalışanlarının haklarını koruma adına sergileyebilseler çok daha verimli olacaklar. Son dönemlerde hız kesmeden devam eden özelleştirmeler neticesinde mağdur olan işçilerin mağduriyetlerinin yanı sıra özelleştirilme aşamasında ki kurumlarda çalışan işçilerin sosyal hakları uğruna bugün ki ısrarcı tavırlarında samimi olabilseler 1 Mayıs işçi bayramı çok daha anlamlı bir gün olur.

 

Çünkü işini aşını kaybeden ve kaybedecek olan onbinlerce insanın bu durumda 1 Mayıs’ı hissedebileceklerini düşünmek çok da akılcı olmaz.

 

Netice olarak bütün ülkede sevabı ve günahı ile bir 1 Mayıs daha geride kaldı. Gerçek emekçiler Yani işçiler Taksim meydanında 1 Mayıs'ı anlamı doğrultusunda kutlarken, çalışanların bu anlamlı gününü her yıl idollerine alet edenler ara sokaklarda polisle çatışmaya devam etti.

 

Kamu mallarına verilen zararın Yanında dükkânları ve vitrinleri yerle bir eden pravakatörlerin bu kini geçmiş yıllarda olduğu gibi masum işçilerin arasına sızamamaktan kaynaklandı sanırım. Dolayısı ile bu 1.Mayısta Elma ile Armut’ta Ayrıt Edilmiş oldu.

 

İlimizde kutlamalar birazcık sönükte geçse, bütün ideolojilerden uzak tamamen bir müzik ziyafeti ve davul, zurna eşliğinde kutlanması görülmeye değer bir tabloydu. İlimizdeki kutlamalardan dolayı ilgili bütün kurumlara teşekkür ederken birkaç kelimede yüz akımız olan üniversitemiz öğrencilerine olacak.

 

Evet, çalışanların bayramına gelme nezaketinde bulundunuz ama biraz daha dikkat etmelisiniz arkadaşlar burası Adıyaman ve huzur kenti bunu hatırlatmamda fayda var.