Tüm bu sorunlarım içinde Adıyaman’ı ve mesleğimi özlüyordum, ama arkadaşlarım beni asla yalnız bırakmadıkları için, bu özlemi yeniyordum. Yaşadığım bu sıkıntılar arasında en çok beklemediklerimin desteğini gördüm ve yaşadım. Beni asla yalnız bırakmaz dediklerim hep yanımda oldu, bununla beraber ummadığım kimselerde hep yanımda olmaya çalıştı. Ancak biri hariç herkes yanımda yer aldı ve sürekli moral verdi.

Değerli ağabeyim ve meslektaşım Rüştü Bereket sağlık sorunlarım ve ameliyatım sırasında hep yanımda yer alarak refakatçim oldu. Allah hepsinden razı olsun ve onlara da her zaman böyle dostluklar ve arkadaşlıklar nasip etsin.

Bu durum maneviyatımızı ve içinde bulunduğumuz toplum yapımızı her geçen gün etkilemekte. Bizler o kadar dünya işleriyle ilgilenmeye başladık ki, bazı değer yargılarımızı ve maneviyatı çoktan unuttuk bile. Artık geçim zor, çocukların geleceği ile ilgilenmek, onların taleplerini yerine getirmek oldukça zor.