|
Ne acı, eğitimsizleşiyoruz
Eğitim politikamız sıfır ne yazık ki. Neden sıfır diye söyleyebilirsiniz, ezber olan bir eğitim unsuru, uygulamalı olmayan bilgi birikimi ve bunun yanında eğitim yuvasının eksik olan araç gereçleridir. Ayrıca öğrencilerin ders karşı alaka ve iletişimi de çok önemli. Türkiye'de gün geçtikçe eğitim sıfırlara düşecek bu gidişle. Günümüz politikası da yaşantımızı zorlaştırıyor.
Eksilerimizi tamamlamadan yani, gidermediğimiz takdirde hiçbir zaman, hiçbir şey elde edemeyiz, gittikçede cahilleşiriz, ama her nedense bazılarımız inadına inat katkıda bulunmamakta buluyor. Ayrıca önemli bir konuda daha da var buda kütüphane. Kütüphane açmamız gerekirken, kapatıyoruz.
Biz buna kısaca karanlık bir kuyuya inmek dersek daha mantıklı olur bence. Nasıl olurda bu tür yollara girişiyoruz kendimizi ve gelecek kuşakları da birlikte bu karanlık kuyuya atıyoruz. Gençlerimize ve çocuklarımıza iyi bir eğitim vermediğimiz müddetçe hiçbir zaman iyi bir şey beklememiz söz konusu olamaz. Hani derler 'bakarsan bağ, bakmazsan dağ olur' atasözüne benzer durumumuz.
İşin diğer bir garip tarafı da boş şeylerle gündemi ve hayatı geçiriyoruz, bunun böyle gitmesi bizim zararımız olur. Her nedense Türkiye'mde yaşamak zorlaştı. Paçayı kurtaran kurtuldu kurtaramayan da kendi başına kaldı. İşte bunun yanında eğitim gören bir yeğenimiz ya da çocuğumuza eğitim yuvasında nasıl davranmalı, nasıl hareket etmeli onu da öğretmeliyiz. Sadece onu okula gönderip cebine iki, üç kuruş vermekle işimizin bittiği anlamına ne yazık ki gelmiyor. Ben burada anlatmaya kalkarsam saymakla ve yazmakla bitmez. Unutmayalım ne yaparsak yapalım eninde sonunda karşımıza çıkar eğitimle ilgili eksiğimiz. Lütfen sizden ricam kitap birbirinize hediye verin. Bir günde sigara içmeyelim. Bir günde eğlenmeyelim ne olacak. Hayat sonuçta acıyla, tatlısıyla geçer elbet, ama eğitimsiz ve kitapsız bir hayat geçemez. Tıpkı kuru bir ağaç gibi geçer. Bende elimde geldiği kadar okuyacağım, çevremde kilerine bu konuda hassaslığımı ifade edeceğim. |



