Ben Filistinli Çocuk
Ben Filistinli Çocuk;
Yoksul, aç,
Bir dilim ekmeğe,
Bir yurdum suya muhtaç.
Ben Filistinli Çocuk;
Açsa güzel çiçekler,
Görmez gözüm.
Bana silah uzanır,
Gül ve çiçek yerine...
Burada gül değil,
Gülleler vardır.
Ben Filistinli Çocuk;
Unuttum oynamayı,
Unuttum oyuncakları
Bir tek oyun var bildiğim;
Sapanla savaşmak...
Silahtan başka,
oyuncak da görmedim zaten.
Ben Filistinli Çocuk;
Doğduğumda kendimi
savaşın içinde buldum.
Gözümden yaş değil,
Kan gelir...
Ben dövüşürüm,
Zulmün tankına karşı.
Oyun nedir? Tatmadım ben,
Benim oyunum savaşmak,
Hem oyunda vurulursan;
” Ebe ” olunur.
Ben oynarken,
Şehit olurum.
Ben Filistinli Çocuk;
Ne zaman duyulacak feryadım?
Ne zaman duyulacak ahım!!
Ne zaman!...
Ne zaman yok artık,
Düşünecek vakit de!..
Sen okula başladığında,
Ben savaşta olacağım.
Kitap, defter görmedim,
Kuş nedir? Çiçek nedir,
Ninni nedir? Sevgi nedir?
Bilmeden!!!
Ben Filistinli Çocuk;
Bana ağlama,
Gül!.. Diyorlar…
oysa, bilmezler
Kalbimdeki yarayı…
Bana gül derken,
Gülmek nasıl bir şey?
Unuttum inan!..
Yaşlı gözlerimi
Dikmişim yarınlara,
Gülmeyi bekliyorum her an.
Ben Filistinli Çocuk;
Söyleyin, söyleyin!
Nedir benim günahım?..
Ne zaman duyulacak ahım?
Ne zaman!..
Vatanında garip, esir,
Gülmeyi unutmuş...
Gözlerinden boncuk boncuk,
Yaş değil kan gelen
Çocuklar da olduğunu
bilmenizi isterim.
Ey yeryüzü çocukları!..
İnsanlık ölmesin diyenler!..
Kardeşsek eğer;
Gelin de!..
Beraber gülelim,
Beraber oynayalım,
Beraber yaşayalım...
Cennet Toprak'tan
Bilal KARADAĞ