Allah var! Hakkını yemeyelim, Mehmet’te kısa zamanda çobanlığı en ince detayına kadar öğrenir ve koyunlara gözü-kulağı gibi bakar.

Gel zaman, git zaman ağanın koyunlarının sayısı fazlalaşır. Hani koyunlar arasında doğum kontrol neyim olmadığından zamanı geldikçe yavrularlar.

Köyün ağası Mehmet’in çalışmasını görünce bir kıyak geçer ve iki koyununu Mehmet’e bağışlar.

Çoban Mehmet’in artık koyunu da vardır. Daha bir aşkla, daha bir şevkle çalışmaya devam eder.

Yine gel zaman, git zaman ekini alıp buraya koyalım. Çünkü Mehmet’in iki koyunlarının sayısı doğum kontrolüne direnerek 15’e çıkar.

Mehmet düşünür, taşınır, eh birazcık ta kaşınır ve artık çobanlık yapmasına gerek olmadığına karar verir. Bu fikrini ağasına da açar;

-Ağam! Artık benim de bir koyun sürüm var. Sen bana müsaade et, ben sadece kendi koyunlarımı güdeyim. Kendine yeni bir çoban bul, der.

Ağa bu isteği mantıklı bulur ve başka bir çoban ayarlar, Mehmet’i serbest bırakır.

Mehmet derhal kendisine bir de köpek bulur. Hani çoban olanın bir de “ Çoban Köpeği ” olmalı. Köyün yaşlı itini kendisine Çoban Köpeği olarak alır ve adını da “ Çomar ” kurar, hani belki de eskiden de adı Çomar’dır kim bilir?...

O “ gel zaman git zaman ” ekimiz vardı ya işte siz onu buraya yerleştirin, çünkü bir zaman sonra Mehmet’in koyunlarının sayısı 30’u bulur.

Mehmet, kargaların kahvaltı ettiği saatte koyunları gütmeye gidiyor, gecenin karanlığında eve dönüyor. Tabii ki yanında da Çomar’ı…

Koyunların sayısı 30’u bulunca ağasının kendisine yaptığı iyilik aklına gelerek, “ ben de iki koyunumu bana çok hizmeti geçen Çomar’ıma bağışlayayım ” diye düşünür.

Ve düşündüğünü de yapar, yani boş vaatlerde bulunan siyasetçiler gibi değildir köyün saf delikanlısı Mehmet…

Artık Çomar’ın iki, Mehmet’in 28 koyunu vardır.

Hani meşhur ekimiz vardı ya, artık söylemeyecem siz arayın bulun ve buraya yerleştirin. İşte bir zaman sonra Çomar’ın koyun sayısı da 30’a yükselir, tabii Mehmet’in ki daha fazla.

Çomar tam zengin olmuşken tahtalıköyü boylar.

Mehmet, kader arkadaşına sade bir tören yaparak ebedi istirahatgahına defneder.

Çomar’sız kalan Mehmet’i bir düşüncedir alır.

Hani köyün saf delikanlısı dedik ya, içinde hiçbir kötülük yoktur ve hiç kimsenin hakkına da tecavüz etmez. Bu nedenle Çomar’ın 30 koyununu ne yapacağını düşünür. Acaba Çomar’dan geriye kalan iki eniğe bu koyunları verse hak olur mudur?

En iyisi ağasına sormaktır ve Mehmet de öyle yapar.

-Ağam! Ben yine işin içinden çıkamadım. Bana verdiğin 7 koyunun Çomar’a verdiğim emekten olduğunu, yavrulara verdiğin dörder koyunun mirastan olduğunu anladım ama senin aldığın 15 koyunu çözemedim, der ve devam eder;