Kim unutsa da, unutmasa da ama tarih unutmaz. Türkiye o derece kötü şartlar içerisinde geçiyor. Her nedense hükümet ve muhalefet;  askerin ölümü üzerine, o şehit dedikleri kişilerin üzerinden siyaset yapmaya devam ediyor. İnsanımızda bunların siyaset yaptığını zannediyor ve de kanıyor.

Bizi yönetenler bizleri piyon gibi oynatıyor, peşkeş çekiyor. Birimizde araştırmıyor, soruşturmuyor neden bizim insanımız ölüyor demiyor. Yazık değil mi gencecik yaşta ölüyor insanımız, hükümet ve muhalefet liderleri de bunu fırsat bilip ölümlerinin üzerine siyaset yapıyorlar.

Bakın, birçoğunuz biliyorsunuz Amerika(Kürtleri ve Türkleri) birbirine düşürüp ülkeyi bozacak, ama bizimkiler ne yapıyor onu bilmelerine rağmen gidip Amerikanın emirlerine giriyorlar. Bakın ben hiçbir kesimden insanın ölmesinden yana değilim. İnanırım-inanmam o bana kalmış bir şey, her ne olursa olsun saygımı duyarım, hangi kesim olursa.

Birde madalyonun öteki yüzü var, yani Türkiye’nin gerçeği. Geçen akşam, doğuda olan olayın haberini gösteriyorlardı, onu gösterirken hükümetin eksiğini de gözlerin önüne çıkardılar ve doğunun batıdan farklı olduğunu gördük. Gördüm görmesine görmez olaydım.

Niçin diyeceksiniz, beni çok duygulandırdı. Orada bir okul var ama kapalı.

Başka ülkeler eğitimde ilerken, biz geriye doğru ilerliyoruz ne yazık ki. Aktütün köyü çocukları beni ağlattı. Ağlatmanın sebebi de hükümetin eğitim politikası. Milletler okul açarken, bizimkilerde kapatıyor. Onca Üniversite mezunu gencimiz var, hepside boşta dolaşıyor ve de tayin bekliyor.

Beyefendilerde diyor ki terörü engelliyeceğiz. Nasıl engelliyecekseler de şaşıyorum. Artık okul kapatmakla mı engelliyecekler. O masum çocukların günahı ne anlayamadım, bir öğretmenleri bile yok. Beyefendilerin çocukları ya başka ülkelerde okuyor ya da kolejlerde okuyor. Peki, bu insanları ikinci sınıf insanı görmek değil mi, değilse de ne ya biri bana söylesin. Bu kadarına pes diyorum.

O kadar ihaleleri parti yöneticilerine veya üyelerine vermeyi bilirlerde, benim ülkemin masum çocuklarına eğitim hakkını neden bilmezler, tanımazlar. Şimdi düşünüyorum, ben bunları kime şikâyet edeceğim ya da kime söyleyeceğim.

Millete söylesem kimisi bana ne, kimisi inanmaz, kimisi de bilir ve anlar ama elinden bir şey gelmez. Mahkemeye vermeyi düşünürsen; yasa ve kanunlar onlardan yana.