Alo Desem Mi?

Malatya’nın Bahri köyünden olduğunu söylemiş, arkadaşlıktan da öte dostum Faruk Gülkalem’le olan eski arkadaşlığının ve neşeli kişiliğinin etkisiyle çabucak birbirimize ısınmıştık…

Hukukun vazgeçilmez kuralının aksine şüphenin aleyhe yorumlandığı, insanların geleceğinin yalnızca iki dudak arasında bırakıldığı, kararların silahların gölgesi altında verilebildiği, izlerin birbirine karıştırıldığı, Ergenekon’ların Ergenekon olduğu puslu dönemin puslu uygulamalarıyla ayrı kalmıştık birbirimizden…

Ve… Bir gün aradığımda her zamanki gibi yine Gülkalem’i sormuş, lakin sağlığının iyi olmadığını, önceleri iyi dediğin sigara ve alkol gibi eski alışkanlıklarını doktorunun tavsiyesine uyarak bıraktığını, kanser teşhisi konulan midenin alındığını söyledin. Daha önce babamı erken yaşında, kız kardeşimi ise genç yaşında yakalayarak alıp götürdüğünden 2 kez yakından yaşadığım o zalim hastalığın, bu kez seni pençesine aldığını ve “ Allah’tan ümit kesilmez ” ama artık uzatmaları oynamaya da başladığını anladım. Lakin o zalimin adını rahatça kullanmandan da güç alarak ben de seni daha fazla cesaretlendirmeye çalıştım. Kanserden korkarsan onun seni yeneceğini, ama korkmazsan senin onu yenebileceğini söyledim. Daha önce bu tür durumlarda yaptığım, hatta bazen satın alarak armağan ettiğim “ Kanserle Yaşıyorum ” adlı kitabı okumanı tavsiye ettim.

2007 Aralık ayındaki Hac yolculuğuma uğurlamak için geldiğin Atatürk Havaalanı’nda, “ Allah bana da nasip etsin ” demiş, karşılaştığımızda seni zor tanıyacağımı söylemiş, gerçekten de başına geçirdiğin beyaz şapkanın altında olması gereken gür saçlarının kemoterapinin etkisiyle yerinde olmadığını gördüğümden hissettirmesem de artık acı sona doğru gidişin hızlandığını gözlemlemiştim.

Bu durumda bana düşen görevin, sık sık arayıp motive ederek hayattan umudunu kestirmemek, içim ağlasa da sana karşı dıştan gülmek olduğuna karar vermiştim.

-Tekrar hastanedeyim, serum taktılar.

-Mustafa evde yataktayım, başımı dik tutamıyorum. Dua et.

-Ben eşiyim, yatakta ağzına yemek koyuyorum.

-Mustafa Amca ben kızıyım, iyi değil, dalgın yatıyor, konuşabilecek gücü yok, ben aradığınızı ileteyim.

Cevaplarından sonra aradan 2 aya yakın bir zaman daha geçti.

Mustafa IŞILDAK

m.isildak02@gmail.com 0532-422 95 28

23 Ağustos 2008 Adıyaman’da Bugün Gazetesi