Adıyamanlılar Vakfı ve Adıyaman Belediyesi tarafından İstanbul’da düzenlenen iftar programına Türkiye’nin çeşitli yerlerinde yaşayan Adıyamanlıların katılımı ile oluşan İstanbul’da bir Adıyaman.

Bu birlikteliği gerçekleştiren Adıyamanlılar Vakfı’na ve ona destek olan Adıyaman Belediyesi ile tüm katılanlara, katılamayan olarak teşekkürlerimi sunuyorum.

Böylesine birliktelik görünce kalan az buçuk aklım ile geçmişe bir yolculuk yaptım. Üniversite sınavlarına veya herhangi bir iş için gurbete çıktığımız o yıllara, bu defa hafızamı epey zorlamama gerek kalmadan.

O yıllar gurbette, o da birkaç günlüğüne gittiğimiz gurbette, yoldan geçen bir 02 plaka görünce nasıl sevindiğimiz, uzaktan tanıdık birkaç sima görünce anamızı, babamızı, kardeşimizi görmüş gibi sevinip boynuna sarıldığımız ve hüzünlenerek ayrıldığımız yıllar.

Şimdi öyle mi? Zamanla her şey o kadar değişti ki, insanlar gurbette bir araya gelmenin çarelerini aradılar. Belki çok uğraş verdiler. Sonunda birlikten kuvvet doğar sözüne inanarak ve azınlık olmanın değil bir araya gelinip çoğunluk olmanın meyvesini 1996 yılında kurulan Vakıf ile yavaş yavaş almaya başladılar.

Bu Vakıf ki, kurulduğu günden bu yana 5 bin öğrenciye burs imkanı sağlamış ve sağlamaya devam ediyor.

Bu Vakıf ki, Adıyaman Belediyesi, ATO ile birlikte hareket ederek İTO’nun 150 iş adamı ile Adıyaman’a gelmesinde katkıda bulundu.

Bu Vakıf ki, 14. Nemrut Festivali Seminer Programını hazırlayarak 50’ye yakın Fikir ve Düşünce adamımızın Adıyaman’ın sorunları ve çözüm önerileri konusunda katkıda bulunmalarını sağladı.

Bu Vakıf ki, şimdiler de büyük bir projeye imza atıyor. İstanbul’da 4 bin metrekare kapalı alan üzerine 6 kattan oluşacak bir kültür merkezi kuruyor. İçerisinde küçük de olsa öğrenci yurdu da olacak.

Gidemedik, göremedik eksik kaldı bir yanımız. Kıskandım mı? Hayır, bilakis gururlandım. Anlatılanları ve haberleri okuyarak ağzım sulandı/ağzım açık kaldı ibaresi yanlış olmayacaktır.

Adıyaman’dan başlayan ve Türkiye’nin neresinde olursa olsun gerektiğinde bir araya gelebilecek bir ortamın sağlanmış olması kime gurur vermez ki.