Her sabah insan hayatına anlam vermek için uyanır.

        Ve belki birçok insan için hiçte önemli olmayan üç adım atmaya çalışır. Evet, sadece üç adım. Bir… İki… Üç…

        Ömrümüz boyunca kaç adım attığımızı bilemeyiz. Ama bu üç adım aslında bizi hayata bağlar ve hayatımıza anlam katar.

        Bu adımlardan bir tanesini sevdiklerimiz için atarız. Bu ilk adım bizi sevdiklerimize kavuşturur. Hareketsiz ve kendimizle kaldığımız zaman yalnızlıktan sıkıldığımızda birilerini yanımızda görmek isteriz. Evet, işte o ilk adım bizi durduğumuz yerden sevdiklerimize açılan ilk kapıdır. Bir başlangıçtır. Onun için sevdiklerimize ulaşmak için o adımı atmalıyız. Şartsız ve kuralsız kalbimizden geldiği gibi önyargısız adımlar atmalıyız. Onları olduğu gibi kabul ederek sevmek ve istemek…

         Ve ikinci adım; bunu da ideallerimiz ve ilkelerimiz için atarız. Gün başlar ve geçmişten günümüze topladığımız değerleri o an yaşamaya çalışırız.

          İdeallerimizi gerçekleştirmek için önce kendimiz olmalıyız. Yani var oluşumuzun ilk şartı kendimiz olmamızdır. Eğer kendimiz olamıyorsak bir başkası oluruz. Bunun için ideallerimizi gerçekleştirmek; önce o eylemi gerçekleştirme cesareti göstermekle olur. Bunun içinde adım atmak yani hayata yönelmek gerekiyor…

          Ve üçüncü adım; bunu da kendimiz sadece ve sadece kendimiz için atarız.

          Ana kavram mutluluktur.

          Hayata adım atmak herkesin istediği gibi mutlu olmak.

          İnsan doğar ve yaşamaya başlar.

         Bu yaşam mücadelesi bir ömür boyu sürer ve bir gün insan kalkar ve son gününe veda etmeye çalışır.

          Bu veda belirsiz bir tarihin vedasıdır.

          Bu veda son uyanış…

         Bu insan hayatının ilk yıllarına denk gelebilir sonra ki zaman dilimlerinin herhangi birine… Ama insan ne kadar var olmak için çaba harcarsa harcasın eninde sonunda o son an gelir ve artık insan varlıktan yokluğa yönelir. Bundan dolayı bu son adım çok önemlidir.

          İnsanın her şeyi geride bırakıp sadece ve sadece kendisi için o adımı atması yani kendi olması başkasının istediği gibi değil yaşamın zorlukları için değil geçmişin pişmanlıkları ve geleceğin kaygısı için değil sadece ANI yaşayıp kendisi olmak için adım atması gerekir.

          Evet, hayata dair üç adım…

          Sevdiklerimiz ideallerimiz ve kendimiz için 

          Uzunca bir ömürde mesafe olarak kısa ama yaşam olarak uzun olan ÜÇ ADIM…