Ülke ve kentimizin huzuruna baktığımızda hiç de iç açıcı değil. Ama bir an çevremdeki yardım, sevgi, merhamet, insanlık vb. adı altında kurulan dernek-vakıf vs. kuruluşları görünce ülkemde ve kentimde kendini bu kadar halka adayan insanların sayısı fazlayken acaba bu birbirimizi sevemememiz ve huzursuzluk nereden kaynaklanıyor diye düşünüyorum…
Ya yardım edilen insanlar çok riyakâr ya da bu kuruluşlar kuruluş amaçlarından çok uzak.
Sıradan bir normal vatandaş olarak yaşarken çevresinde etiket sahibi olanların artılarını gördükçe insanlar muhakkak kendileri de bir etiket arıyorlar. Arayış içerisinde olanlar bir şekilde buluyorlar da zaten. Zamanla bir etiketle yetinmeyip birkaç etiket birden edinme merakı başlıyor. Birde bakıyorsunuz bu zatların etiketlerini saymak bir sigarayı içmek kadar zamanınızı alıyor.
Bu arkadaşların unuttuğu önemli bir nokta en büyük etiketin “ İNSAN “ olmak olduğu gerçeğidir.
Şöyle bir etrafınıza bakın, ne kadar çok vakıf, dernek vs. var memlekette. Şöyle bir göz atalım ilk aklımıza gelen birkaç tanesine.
Duygu Sömürüsü Dernekleri: yoksullar adına yapılan amacı yoksulları utandırmadan, deşifre etmeden toplanan yardımları bu insanlara ulaştırmak ve bir nebze olsun rahatlatmaktır. Mutlaka başarılı olanların sayısı fazla ancak bu konuyu istismar edenlerde yok değil. Asıl amacı gelen malzemeleri yoksullara dağıtmak olan bu duygu sömürüsü dernekleri gelen kaliteli malzemeleri eş, dost hatta üniversiteli öğrencilere dağıtmaktadırlar. Sanıyorum bu davranışları ile hem bu dünyalarını hem de ahretlerini kurtarmaya çalışmaktadırlar.
Denetimden uzak ve fazla önemsenecek denetimleri olmadıkları için har vurup harman savurabilmektedirler.
Koruma Dernekleri: Hayvanları, insanları ve akla hayale gelmeyecek şeyleri korumaya kendilerini adayan ( veya öyle lanse eden ) bir kesim insanda bu konuda bir dizi istismarda bulunuyor. Kimsesiz çocukları belli mekânlarda sevip merhamet ederken dost sohbetlerinde gerçek kimliği ile ortaya çıkabiliyor. Veya evinde hiçbir türden hayvan beslemediği halde bulduğu ilk fırsatta kendisini en büyük hayvan sever olarak tanıtma içerisinde olanlar da bu işin başka renkli simaları.
Tüketici Hakları Derneği: Üreticiden kaynaklanan problemlerde tüketiciye yardımcı olması beklenen bu kurumlar maalesef her işi tüketiciye yaptırarak bezdirmekle mükellefler sanki. Yani anlayacağınız bir etiket olsun da nasıl ne şekilde olursa olsun zihniyeti almış başını gidiyor.
Ülke genelinde bu işleri hakkıyla yapanlarda bu etiket meraklıları yüzünden zararda görmüyor değiller.
Bir örnekte tersten verelim isterseniz. Ülkenin en büyük sorunu işsizliktir…



