-Parti yönetim kurulu üyesi olmayan bir sade partili, partisinin ilçe kongrelerine gittiğinde “ Partide yönetim görevi olmadığı halde neden gidiyor acaba? ” diye sorgulanırken; il veya ilçe yönetim kurulu başkan veya üyesi olduğu halde ilgisizliğinden veya parti içi hizipçilikten dolayı gitmeyenler nedense fazla fark edilmez, fark edilse dahi sorgulanmaz?
Oysa ildeki ırgatlığın çoğalmasına değil, aksine bitirilmesine yönelik istihdam alanları yaratılmasına dönük projeleri aylar öncesi kamuoyunda tartışmaya açtıklarını, ayrıca ilin valisi, belediye başkanı, milletvekilleri ve saygın işadamları nezdinde bire bir görüşmeler yapıldığını göz ardı ederiz. Tüm bunlara karşın, varlığı yalnızca kuruluşunda bilinen, sonrasında ise el-ense yaparak yatan, amacı adeta meclis, dernek veya komisyonu “çalıştırmak değil de çalıştırmamak” olan başkan veya üyeleri bilmeyiz, araştırmayız, bilmediğimizden de sorgulamayız.
-Bir-kaç köyü veya fabrikası olmasına rağmen topluma bir çeşme bile yaptırmaktan kaçınan insanları sorgulamayız, ama yakını bir sebinin adını yaşatmak için park bağışlamak isteyen kalender birini belediye meclisinde “acaba ne hesabı var?...” diye sorgular, sonraki belediye başkanınca düzenlenen reklam, pardon Faaliyet Raporlarında ise, örneklerinin çoğalması amacıyla onore edeceğimize parkın adını bile anmaktan kaçınırız?
-Vergi rekortmenlerini takdir edeceğimize, “acaba vergisinin ne kadarını kaçırmış ki, bu kadarını beyan edip ödemiş?” diye sorgular, öte yandan han-hamam satın aldığı halde mali yıl sonunda zarar beyan edenleri görmeyiz?
-Halkla bütünleşerek iç dinamikleri harekete geçirip başarılı uygulamalar gerçekleştiren kurum veya kuruluş yöneticilerini “Acaba siyasete mi soyunuyor?” diye sorgular, ama yerini yalnızca önünde kırk takla attığı siyasetçi ve üst yöneticilerinin bildiği yönetici ve çalışanları bilmediğimizden görmeyiz, görmediğimizden de sorgulamayız?
Örnekleri çoğaltmak mümkün ama şimdilik bu kadar yeter galiba?
Gerisi sizlere kalmış?
KUTLAMA: Hisar Salonda yapılan düğünle sünnet olan Turgut Korkut’u tebrik ediyor, babası yazar arkadaşım İskender Korkut ile kirvesi Bekir Ağaoğlu ve ailelerine hayırlı olsun diyorum.
1 Temmuz 2008 Adıyaman’da Bugün Gazetesi



