Merhaba sevgili dostlar, nihayet kalemimden akan ve kendime has üslubumla biriktirmiş olduğum şiirlerimi, azda olsa bir iki hikâyeyi ‘‘Ağrıyan Kalbim’’de birleştirme imkânım oldu. Kendi imkânlarımla çıkarıp sizlerle paylaşmak istedim. Belki bu mesajı okurken olabilir bir gariplik hissedebilirsiniz, oda doğaldır. Ben biliyorum günümüzde artık kitap çıkarmak bir yandan kolay, bir yandan zordur.
Çünkü günümüzde artık yaşamak bile zorlaştı, hayat şartları, koşulları değişti. Umarım bu ikinci çalışmamda elinizde gelen imkânları sunarsınız. Beni yalnız bırakmazsınız. Benim hayatta tek sığındım şey yazmak, çünkü günümüzde hayatından düşen nağmeleri kimseyle paylaşamam ve bunun sonucunda paylaşacağın kişiden güven duyamamam, istediğin karakteri göremem söz konusudur.
Beni yanlış anlayamayacağınızı düşünüyorum, amacım gerçekleri söylemek, paylaşmak. Her hangi kişi veya kişileri aşağılamak değildir. Popüler olmak, gündemde kalmakta değil sadece dediğim gibi bir şeyler paylaşmak. Bunun yanında doğruları bulabilmek. Belki birçok kişiye göre güzel veya kötü şiirlerim vardır ama ne olursa olsun benim doğru yolda gittiği mi düşünüyorum. Günümüzde birçok gencin kötü yollara giriştiğini, düştüğünü söyleyebilirim.
Birinci çalışmamda sunmuş ve yapmış olduğum medeni cesaretten dolayı çok kişi tebrik etti, kutladı. Buda beni sevindirdi tabii ki ne yalan söyleyeyim. Ne olursa olsun benim şiirden ayrılmam söz konusu olamaz, istesemde ayrılamam, çünkü şiire öyle bir bağlandım ki anlatamam. Kısaca biz buna hastalık dersek daha mantıklı olur bence. Azda olsa birkaç kişi birinci kitapta yardımcı oldular sağ olsunlar ama ne yazık ki umduğum gibi bir destekte olmadı.
Şiirlerim genelde hatta birçoğu serbest tarzdadır. Karma karışık ve anlaşılmayan türde değildir kim okursa hemen anlar diyeceğim tarzdadır. Sanmayın dört dörtlük şiir yazıyorum, hatasız veya eksik yazmıyorum demiyorum sadece anlaşılacak dildedir demek istiyorum. Tabiî ki insanın hataları ve eksikleri ister istemez oluyor, önemli olan o hataları gidermek.
Hedefim ve amacım ilerde şair ve yazar olmak. Belki dersiniz ikinci kitabı çıkarıyorsun ama halen kendini şair olarak görmüyorsun, evet görmüyorum ama şunu da unutmayalım ki şair olmak kolay değildir. Kitap çıkarmakla insan kendine şair ve yazar diyemez ve de dememeli. Şiir benim için çok önemli tek sığındığım ve güvendiğim şeydir.
Tabii ki bunun yanında kimseye güvenmiyorum anlamına gelmez, başka şeylerde güvendiğim kişilerde vardır ama şiir benim yanımda farklı bir anlam, karakter ve analizdir. Bu konuyu fazla açmayacağım çünkü açarsam kafanızı karıştırabilirim, şiir yazanlar ve sevenler iyi bilirler ne demek istediğimi.
Artık yavaş yavaş bitirmek zorundayım.
Tek arzum elinizden gelen maddi ve manevi destekleri esirgememeniz, bana yardımcı olmanız, yalnız bırakmamanız başka bir isteğim ve arzum yok. Her şey para değildir bana göre. Gönül ister ki elde imkânlar ola kitabı ücretsiz dağıta, ama biliyorsunuz ki burada bir emek var.
Zaten elde imkânlar yok, kitapta bedava çıkmıyor ne zorluklarla çıkıyor. Hele ki birde kendi imkânlarınla, tek başına yapıyorsan vay haline diyecek pek bir şey kalmıyor.



