Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigorta Yasa Tasarısı'nda gazetecilerin 212 sayılı Basın Yasası ile kamuoyunda yıpranma payı olarak bilinen fiili hizmet zammının kaldırılması gündemde. Biz medya mensuplarının çalışma zamanı ve sınırı yoktur, bir medya mensubu, neredeyse günün bütününü mesleğine ayırmak zorundadır.

Ayrıca, doğru habere ulaşmak, doğru haberi uygun biçimde hazırlayarak, kamuoyuna sunmak biz medya mensuplarının işidir. Bizler aynı zamanda, zamana karşı yarışan bir meslek grubuyuz.  Çeşitli çıkar gruplarının da sürekli baskısı altında görev yapmaktayız.

Bazı çevreler teknolojinin gelişmesi sebebiyle yıpranma payının sektörümüz için geçerli olmadığını ileri sürse de, her türlü mal ve hizmet akışının alabildiğine hızlandığı küresel gelişmeler bağlamında, psikolojik ve fiziki pek çok saldırıyla yüz yüze gelmekteyiz.

Ayrıca hukukun temel kuralı, kazanılmış hakların korunmasıdır, yeni düzenleme bu temel ilkeyi ortadan kaldırmaktadır. Biz medya mensuplarını asıl üzen şey ise bu tür düzenlemeler yapılırken, meslek örgütlerimizin görüşlerinin alınmamış olmasıdır. Bu bağlamda konunun bütün taraflarını temsil eden meslek örgütleri ve yetkilileri ile paylaşılarak yeniden gözden geçirilmesi gerekmektedir.

 

30 yıldır uygulanan yıpranma hakkının değiştirilmek istendiği açıkça ortadadır, 2004 yılında Basın Yasası Meclis Adalet Komisyonu'nda görüşülürken, hükümet yetkilileri gazetecilerin çalışma koşulları ve sosyal durumlarının iyileştirilmesi sözü vermişti, ancak aradan geçen 3 yılda o sözlerini unutan hükümet yetkililerine bunu hatırlatmak gerek.

Gazetecilerin stresli ve güç bir iş yaptığını görmeyen, yıpranma hakkını ortadan kaldıran böyle bir yasayı asla doğru bulmuyorum. Birçok sivil toplum örgütünün bu yasayı eleştirdiği ve istemediği meydanlarda yapılan protestolarla belgelenmiştir. Basın mensuplarının hakları her geçen gün biraz daha ihlal edilmektedir. Son olarak yıpranma payını ve hakkını ortadan kaldıracak olan Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigorta Yasa Tasarısı’dır.

 

Biz yerel basının işi ise yayın ve ulusal basının işinden daha zor ve tehlikelidir.

Biz yerel basın mensupları, diğer meslektaşlarımızdan daha zor ve ağır şartlarda çalışmaktayız. Ancak bazı çevreler halen bizim yıpranma hakkımızın olmaması gerektiğini dile getirmekte ve savunmakta. Gazeteci her haberde ve yazıda her türlü saldırıya maruz kalabilir. Bu nedenle biz medya çalışanları, kazanılmış haklarımızın ihlal edilmesine göz yumamayız.

 

 

Memlekette bir olay olsunda basın açıklaması yapayım diyen, kentin önde gelenleri ve sivil toplum örgütü başkanları ve yetkilileri nedense sessiz kaldı bu konuda. Her fırsatta medya için ne gerekirse yapmaya hazırız, diyen yetkililer medyanın sorunlarına nedense eğilememekte ve konuyu gündemlerini almamakta. Bazı siyasiler, sivil toplum örgütü yetkilileri ve sendikalar halen bu konu ile ilgili bir açıklama yapma gereksimi duymadılar.

Demek ki bu kimselerin birçoğu suya, sabuna dokunmadan nasıl medyatik olurum çabasında. Her gün sesini duyurduğumuz kimseler, bizler sorun yaşadığımızda ya da haklarımız ihlal edildiğinde, nedense yanımızda değiller.

Ancak bizler onlar yanımızda olsalar da, olmasalar da işimizi yapmaktayız ve yapacağız. Ancak gönül isterdik ki her fırsatta bizler sayesinde seslerini duyurduklarımızda, böylesi bir konu için yanımızda olsun.

 

 

Sürekli basını destekleyen meslek örgütlerimizin de birçoğu bu konuda üstüne düşeni yapmamakta, pasif kalmakta.

Memlekette o kadar bizi temsil eden dernek, cemiyet olmasına rağmen birçoğundan ses çıkmamakta. Acaba bu kimseler bizim mi yoksa kendi çıkarlarını mı gözetmekte? Umarım bizleri kentte ve ülkede temsil edenler, konunun bir gün farkına vararak gerekli duyarlılığı gösterirler.